Stambuł (Turcja)

listopad 2025

Słowo wstępu

Po kilku wizytach w Stambule coraz trudniej znaleźć coś całkiem nowego, ale widzę, że miasto się powoli zmienia — szczególnie pod względem infrastruktury. Ceny w ostatnich latach mocno poszły w górę i dziś są już zbliżone do tych w Polsce. Trafiłem na idealną pogodę, dzięki której udało się przez 3 dni na spacerze zrobić 70 tysięcy kroków. Zdecydowanie jest to moja ulubiona forma zwiedzania. Było przyjemnie i na pewno jeszcze kiedyś tu wrócę.

Kilka porad

Transport

Lotnisko w Stambule IST jest bardzo duże i znajduje się około 40 km od centrum miasta, w tym od popularnych atrakcji, takich jak Hagia Sofia czy Błękitny Meczet.

Z lotniska do różnych części Stambułu kursują regularnie autobusy Havaist (www.hava.ist)

Podróż z lotniska do przystanku końcowego przystanku Sultanahmet (w pobliżu Błękitnego Meczetu) trwa zwykle około godziny, ale przy dużym ruchu może zająć nawet 1,5–2 godziny. Autobusy Havaist są zazwyczaj zatłoczone, dlatego warto być na przystanku autobusowym wcześniej, a nie czekać na ostatnią chwilą z wyjazdem. Może zdarzyć się tak, że autobus nie zabierze wszystkich pasażerów i wtedy trzeba czekać na kolejny autobus. Jeżeli autobus jest pełny to może odjechać wcześniej niż według rozkładu. Nie polecam korzystania z przystanków pośrednich na każdej z linii tylko wsiadanie na pierwszym przystanku np. Sultanahmet dla linii numer HVIST11. Jeżeli autobus jest pełny to nie zatrzymuje się na stacjach pośrednich. Cena biletu to 315 lir za osobę niezależenie czy kupuje się bilet on-line czy na przystanku autobusowym (można również płacić kartą).

Jeśli kolejka do autobusu jest długa, wtedy warto rozważyć rozmowę z innymi pasażerami na temat wspólnego przejazdu taksówką np. w 4 osoby. Koszt może jest nieco większy, za to odchodzi czekanie. Średnia cena Ubera z lotniska do centrum to 1500-2300 lir.
Przed wejściem do terminala lotniska odbywa się kontrola bagażu, więc warto zaplanować kilka–kilkanaście minut więcej na przejście tej procedury. Druga, standardowa kontrola bagażu ma miejsce później — już przed samym wejście do terminala.
Komunikacja publiczna: Wchodząc do transportu publicznego użyj przednich drzwi i przyłóż kartę istanbulkart lub kartę płatniczą do czytnika. Jedna karta może służyć kilku osobom (może ją przyłożyć więcej niż jedną osobę przy wejściu). Bilet jednorazowy kosztuje 37 lir przy użyciu istanbulkart. Można płacić również kartą płatniczą, ale wtedy cena wynosi 50 lir. Doładowanie istanbulkart gotówką w automatach wiąże się z niewielką prowizją.

Uwaga na oszustów przy stanowiskach doładowujących. Lepiej nie prosić przypadkowych osób o pomoc — kupienie lub doładowanie karty jest proste i bezpieczniej zrobić to samemu. Oszust może podmienić twoją kartę: udaje, że doładowuje np. 1000 lir, a w rzeczywistości wymienia ją na inną kartę z małym saldem i zabiera tę doładowaną. Potem sprzedaje kartę z dużym saldem innym Turkom taniej. Sam padłem ofiarą takiego oszustwa — dlatego zachowaj ostrożność i doładuj kartę samodzielnie przy oficjalnym terminalu.

Informacje praktyczne

Lokali tureccy operatorzy to Vodafon, Turkcell oraz Turktelekom. Każda zakupiona karta SIM w salonie sieci telefonii komórkowej lub w punktach sprzedaży, podlega rejestracji. Musisz okazać paszport, którego kopia jest przechowywana w salonie. Bardziej opłaca kupić się fizyczną kartę SIM na mieście aniżeli kupować kartę turystyczną eSIM przez Interent, która jest moim zdaniem bardzo droga.
Od lipca 2025 r. zakup kart eSIM od firm takich jak Airalo, Holafly, Saily, Nomad, Instabridge, Mobimatter, Alosim i BNESIM jest zablokowany na terenie Turcji. Jeśli chcesz skorzystać z oferty któreś z tych firm, musisz kupić i aktywować eSIM jeszcze przed przyjazdem, będąc poza Turcją. Osobiście skorzystałem z usług pośrednika eSim-turkey, który nie wymaga podawania danych osobowych.

Turyści w Stambule mogą korzystać z bezpłatnej usługi internetowej o nazwie "IMM Wi-Fi" świadczonej w wielu miejscach publicznych, takich jak place, aleje, parki czy ogrody, sport, ośrodki kultury, obiekty socjalne, uniwersytety, szpitale i środki transportu publicznego. Osoby, które chcą skorzystać z bezpłatnej usługi Wi-Fi, muszą pobrać aplikację "İstanbul Senin" na swoje telefony i zarejestrować się poprzez ekran powitalny w IMM Wi-Fi
Moim zdaniem najlepiej mieć gotówkę - dolary lub euro niż korzystać z bankomatów (o czym poniżej). Najlepiej wymieniać pieniądze w mieście – warto porównać kursy w kilku kantorach, bo mogą się różnić. Najmniej opłacalne stawki widziałem na lotnisku. Najlepsze kursy wymiany widziałem w okolicach portu Eminönü (np. przy ulicy Hamidiye Cd.) lub ulic z tramwajem. W pobliżu placu Taksim były znacznie gorsze kursy wymiany.
Korzystanie z tureckich bankomatów jest bardzo drogie. Zwykle pobierana jest opłata około 10% prowizji.
Polacy mogą wjeżdżać do Turcji na podstawie dowodu osobistego, bez potrzeby posiadania paszportu. Podczas kontroli na lotnisku otrzymuje się specjalną kartę – trzeba ją zachować aż do wylotu, bo wpisana jest na niej data przylotu.
Aktualne informacje na temat podróżowania do Turcji można znaleźć na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Koszty podróży

Poniżej znajduje się moje bardzo subiektywne porównanie cen zastanych w miejscu podróży do cen jakie mamy w Polsce. Wartość 100% to ceny tak jak w Polsce. Kolor zielony oznacza, że pozycja jest tańsza. Kolor czerwony oznacza, że pozycja jest droższa. Im bliżej 0% tym jest taniej.

Noclegi - 100%

Transport - 80%

Jedzenie - 80%

Bilety wstępów - 90%

Mapa

Przełącz na galerię miniatur

Spacer po mieście Kuchnia

Spacer po mieście

Błękitny Meczet widziany z tarasu widokowego w restauracji Seven Hills Restaurant.

Hagia Sophia widziana z tarasu widokowego w restauracji Seven Hills Restaurant.

Forteca Rumeli (Rumeli Hisarı) to imponująca twierdza z XV wieku, zbudowana przez sułtana Mehmeda II przed zdobyciem Konstantynopola. Jej strategiczne położenie nad Bosforem pozwalało kontrolować ruch morski między Morzem Czarnym a Marmara. Dziś stanowi popularną atrakcję turystyczną z malowniczymi widokami na cieśninę i miasto.

Yusuf Ziya Paşa Köşkü, zwany też "Nawiedzonym Dworem", to majestatyczna willa zbudowna na początku XX wieku w Rumelihisar.

Kościół Hagia Triada Greek Orthodox Church to jedna z najważniejszych i najokazalszych świątyń prawosławnych w Stambule. Został zbudowany w 1880 roku w dzielnicy Beyoğlu, niedaleko placu Taksim, i wyróżnia się charakterystycznymi kopułami oraz neobarokową fasadą. Przez wiele lat był centrum życia greckiej społeczności miasta. Wnętrze zachwyca bogatymi ikonami i zdobieniami.

Czerwony tramwaj na Taksim to symbol Stambułu, który przeciska się przez tłumy na ulicy Istiklal.

Most Galata to jedno z niewielu miejsc na świecie, gdzie jednocześnie można spacerować, łowić ryby i zjeść świeżą grillowaną rybę, obserwując przepływające promy między Europą a Azją.

Meczet Sulejmana to jedno z największych i najpiękniejszych dzieł architekta Sinana, wzniesione na cześć potęgi sułtana Sulejmana Wspaniałego. Z jego tarasów roztacza się zapierający dech w piersiach widok na Złoty Róg i Bosfor. Miejsce to emanuje spokojem mimo zgiełku Stambułu.

Meczet Bajazyda II to jedna z najstarszych osmańskich świątyń w Stambule, wzniesiona na początku XVI wieku za panowania sułtana Bajazyda II. Położony w pobliżu Wielkiego Bazaru

Sepetçiler Pavilion to elegancki pawilon nad brzegiem Bosforu, wzniesiony w XVII wieku z polecenia sułtana Murada III. Jest to jedyny zachowany budynek z pawilonów i pałaców zbudowanych na zewnętrznym dziedzińcu kompleksu Pałacu Topkapi.

Kuchnia

Tombik doner - kanapka z płaskiego chleba pide z rozdrobnionym mięsem, z dodatkiem pomidora, cebuli, sałaty i sosu, czasami z dodatkiem frytek.

Etli ekmek to tradycyjne tureckie danie pochodzące z Konyi, oznaczające dosłownie "chleb z mięsem". Jest to cienki, podłużny placek, pokryty cienką warstwą mielonego lub drobno posiekanego mięsa (zazwyczaj jagnięciny lub wołowiny) i posiekanych warzyw, takich jak cebula, pomidory i papryka. Ostatecznie pieczone w kamiennym piecu.

Balik durum - pyszny uliczny wrap z rybą, wędzoną grillowaną makrelą zatopioną w ciepłym chlebie lawaszowym z chrupiącymi warzywami, świeżymi ziołami i sokiem z cytryny.

Kawa po turecku na piasku to tradycyjna metoda parzenia kawy w miedzianym naczyniu (tygielku) zanurzonym w gorącym, drobnym piasku. Piasek zapewnia równomierne i stopniowe nagrzewanie, co pozwala na lepsze uwolnienie smaku i aromatu. Proces ten wymaga podgrzewania kawy na wolnym ogniu (lub w piasku) do momentu powstania pianki, a następnie kilkukrotnego zdejmowania i ponownego podgrzewania tygielka, zanim kawa się zagotuje.